مىشود چرا كه او « ابو احيحه » را لعن كرد و پسرش ( خالد ) پدر ابو بكر را لعن كرد و روشن است كسى كه مورد لعن پيامبر خدا واقع شود شايستگى خلافت او را ندارد . آفت هشتم لعن حيوان ، جماد ، يا انسان است ( 1 ) لعن كردن نكوهيده است . پيامبر ( ص ) فرمود : « مؤمن لعن كننده نيست . » « 90 » پيامبر ( ص ) فرمود : « به لعنت خدا و غضب او و جهّنم يكديگر را مورد لعن قرار ندهيد . » « 91 » حذيفه گويد : « هيچ قومى هرگز يكديگر را لعن نكردند مگر اين كه سخن حق بر آنها ثابت شد . » عمران بن حصين گويد : پيامبر در يكى از سفرهايش بود . ناگاه زنى از انصار كه بر روى شترى در زحمت بود شتر را لعن كرد . پيامبر ( ص ) فرمود : « جهاز از روى شتر برگيريد و برهنه‌اش كنيد چرا كه اين زن ملعونه است عمران گويد : من آن شتر را ديدم كه در ميان مردم راه مىرفت و هيچ كس مزاحم او نمىشد . » « 92 » ابو دردا مىگويد : هيچ كس زمين را لعن نمىكند ، مگر اين كه آن زمين گويد : خدا هر يك از ما را كه بيشتر معصيت خدا مىكنيم لعنت كند . پيامبر ( ص ) فرمود : « لعن كنندگان در روز قيامت نه مورد شفاعتند و نه شهادت . » « 93 » انس گويد : مردى بر روى اشترى همراه پيامبر بود . پس شترش را لعن كرد

--> ( 90 ) اين حديث را ترمذى در ( سنن ) ، ج 8 ص 149 در حديث « ليس المؤمن بالطعان و لا اللعان » روايت كرده است . ( 91 ) اين حديث را ابو داوود در ( سنن ) ، ج 2 ، 575 با كمى اختلاف لفظى روايت كرده است . ( 92 ) اين حديث را مسلم در ( سنن ) ، ج 8 ، ص 23 از حديث عمران روايت كرده است . ( 93 ) اين حديث را ابو داوود در ( سنن ) ، ج 2 ، ص 575 و مسلم در ( صحيح ) ، ج 8 ، ص 24 روايت كرده است .